(dzień przed pierwszą rocznicą inwazji rosyjskiej na Ukrainę wicepremier Federacji Rosyjskiej Marat Chusnullin poinformował, że „wszystkie pasy mostu są w pełni otwarte dla ruchu samochodowego” i że ruch drogowy został wznowiony „39 dni przed planowanym terminem”. Tego samego dnia jednak doniesiono, że na linii kolejowej na moście doszło do sabotażu (działania dywersyjnego), skutkującego czasowym wstrzymaniem ruchu kolejowego przez most (nie jest potwierdzone, czy doszło do jakiegoś wybuchu na torach, czy jedynie do wycięcia odcinka szyny).
Zasadność inwestycji
Budowa mostu była przede wszystkim działaniem propagandowym. Przeprawa wsparła integrację okupowanego półwyspu z resztą terytorium Rosji, zwłaszcza że od roku 2015 półwysep jest objęty ukraińską blokadą ekonomiczną. Jednocześnie most dał Rosji możliwość całkowitej blokady Morza Azowskiego. W wymiarze militarnym most usprawnił rosyjską logistykę i był jednym z elementów militaryzacji półwyspu.
Uzasadnienie wyboru poprowadzenia mostu przez wyspę Tuzłę
W czerwcu 2014 projekt budowy mostu z wykorzystaniem mierzei Tuzła został uznany za optymalny.