W czasie pontyfikatu Wincentego przebywał w Polsce legat papieski kardynał Gregorio Crescenzi (1223). W 1226 roku Wincenty zwołał synod prowincjonalny, o którym jednak nic bliżej nie wiadomo oprócz tego, że doszło na nim do jakiegoś sporu między biskupem krakowskim Iwonem a wrocławskim Wawrzyńcem, w którym arcybiskup poparł tego drugiego. W czasie klęski głodu 1222-24 rozdawał potrzebującym żywność z dóbr arcybiskupich. W sprawach politycznych reprezentował postawę ugodową. Był jednym z uczestników zjazdu w Gąsawie, gdy śmierć poniósł Leszek Biały. Uczestniczył w wiecu Władysława III Laskonogiego z biskupami i możnymi w Cieni w 1228 roku, na którym książę wydał przywilejFranciszek Piekosiński, Uwagi nad ustawodawstwem wiślicko-piotrkowskiem Króla Kazimierza Wielkiego, w: Rozpraw Wydziału Filozoficzno-Historycznego Akademii Umiejętności w Krakowie, t. XXVIII, Kraków 1891, s. 44 .. Wincenty z Niałka zmarł na początku 1232 roku, po długiej i ciężkiej chorobie.
Przypisy
Bibliografia J. Umiński: Arcybiskup Wincenty z Niałka, następca Henryka, zw. Kietliczem, (w:) Księga pamiątkowa ku czci Władysława Abrahama, tom II, Lwów 1931, s. 137-166
Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Uczestnicy wiecu w Gąsawie 1227 Kategoria:Uczestnicy wiecu w Cieni 1228 Kategoria:Zmarli w 1232