dz. II m. w Belgradzie (1963, za Milanem Matuloviciem, wspólnie z Dragoljubem Ciriciem), dz. I m. w Reggio Emilii (1964/65, wspólnie z Mario Bertokiem, Istvanem Bilkiem i Rudolfem Teschnerem), I-III m. w Warnie (1967), II m. w Belgradzie (1968, za Enverem Bukiciem), IV m. w Amsterdamie (1971, turniej IBM-B, za Janem Smejkalem, Burkhardem Malichem i Hansem-Joachimem Hechtem), dz. I m. w Zagrzebiu (1971, wspólnie z Draženem Maroviciem). I-II m. w Prisztinie (1973), I m. w Vinkovci (1974).
W 1964 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała mu tytuł mistrza międzynarodowego, a w 1991 – honorowy tytuł arcymistrza, za wyniki uzyskane w przeszłości.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1971 r., z wynikiem 2490 punktów dzielił wówczas 82-94. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie dzieląc 8-13. miejsce wśród jugosłowiańskich szachistówFIDE rating history :: Minic, Dragoljub.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 623 ChessBase Megabase 2008
Kategoria:Chorwaccy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Jugosłowiańscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie urodzeni w Podgoricy Kategoria:Szachiści Budućnosti Podgorica Kategoria:Szachiści PTT Zagrzeb