Jako salę prób grupa wykorzystała budynek domu kultury, gdzie pracowali Brewis i Hyde.
Nazwali się The Futureheads – nazwę tę zaczerpnięto z tytułu albumu zespołu The Flaming Lips wydanego w 1992 roku.
Pierwsze koncerty zespołu odbywały się w lokalnych klubach, dzięki czemu The Futureheads stali się znani w środowisku muzycznym. Po raz pierwszy przed publicznością wystąpili w Cricket and Rugby Club w grudniu 2000 roku. Zadebiutowali dwoma minialbumami, Nul Book Standard oraz 1-2-3-Nul!, wydanymi kolejno w 2002 oraz 2003 roku. 4 września 2003 roku, ukazał się pierwszy singel zatytułowany „First Day”, zawierający trzy utwory.
Debiutancki album zespołu o tej samej nazwie wydany został 21 lipca 2004 roku nakładem wytwórni , będącej wówczas częścią Warner Music Group. Pięć utworów z płyty zostało nagranych i wyprodukowanych przez Andy’ego Gilla, muzyka Gang of Four. Album ten zdobył uznanie krytyków za precyzyjne harmonie i kanciaste riffy. Znalazł się na 33. miejscu listy najlepszych albumów 2004 roku magazynu Pitchfork. Pochodzący z tego albumu utwór „”, wydany na singlu 26 lipca 2004 roku, pojawił się na ścieżce dźwiękowej do gier wideo Burnout 3 oraz . Kolejnym singlem, wydanym 18 października 2004 roku, był „Meantime”.