pasażerów rocznie oraz, że tramwaje kursujące co 10 minut przyczynią się do większego rozwoju okolicy. Całość inwestycji miał sfinansować Berliner Bank. Decyzje w sprawie koncesji były identyczne jak w projekcie Oscara Kaisera, czyli negatywne.
Projekt powiatu Uznam-Wolin Na skutek negatywnych decyzji w sprawie koncesji dla prywatnych inwestorów oraz biorąc pod uwagę rozwój Świnoujścia i dalekie położenie Dzielnicy Nadmorskiej od Centrum i Dworca Głównego władze powiatu samodzielnie chciały zrealizować projekt tramwaju. W 1908 rozpoczęto rozmowy z Allgemaine Elektrizitäts-Gesellschaft (AEG) nt. budowy i eksploatacji czterokilometrowej linii tramwajowej. Jej trasa miała przebiegać następująco:
Trasa Długość Dworzec Główny – Grunwaldzka – Plac Wolności – Piłsudskiego – Słowackiego – Gierczak (z powrotem: Powstańców Śląskich) – Żeromskiego3,0 km
Negocjacje z AEG trwały rok, lecz miasto nie zgodziło się na jeden z warunków postawionych przez AEG, czyli że po ustalonym okresie miasto wykupi całą firmę.
Bibliografia Grochowiak R. Historia niedoszłego tramwaju w Świnoujściu, artykuł w Świat Kolei nr 9/2007 Pferde Eisebahn in Swinemünde Bau einer electrischen Bahn Swinemünde – Heringsdorf auch Strassenbahn in Swinemünde Drewelow K.-H., Krüger W. Strassenbahn in Pommern
Świnoujście Kategoria:Komunikacja miejska w Świnoujściu Kategoria:Zaniechane projekty budowlane i inżynieryjne w Polsce Kategoria:Tramwaje w Niemczech