Mniejsze formaty powstawały poprzez rozcinanie folio, tak że co druga para kart w formacie quarto posiada po połowie znaku wodnego, a w przypadku octavo – jego ćwiartki znajdują się w górnych rogach połowy stron.
Format biblioteczny Pochodną formatu bibliograficznego stosowaną w polskim bibliotekarstwie do opisu książek jest format biblioteczny. Jego podstawą jest wysokość grzbietu wyrażona w centymetrach, której umownie przypisano nazwę formatu bibliograficznego o podobnych wymiarach: powyżej 35 cm – folio, 2°, dwójka, IV (rzadki); 25–35 cm – quarto, 4°, czwórka, pot. ćwiartka, III (ok. 15% zbiorów); 20–25 cm – octavo, 8°, ósemka, II (ok. 50% zbiorów); do 20 cm – sedecimo, 16°, szesnastka, I (ok. 35% zbiorów). Nietypowe formaty biblioteczne książek podaje się w centymetrach. Format podłużny (leżący) określa książkę, której szerokość przewyższa wysokość.
Zobacz też
format arkusza recto i verso
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Techniki druku