Rejs Wielkiej Białej Floty i dalsza służba 1 kwietnia 1908 wrócił do służby, dowódcą został komandor Henry Morrell. USS „Wisconsin” był wyposażany w Puget Sound Navy Yard do końca kwietnia. Po przejściu do Port Angeles w dniach 30 kwietnia – 2 maja popłynął wzdłuż zachodniego wybrzeża USA, 6 maja dotarł do San Francisco gdzie uczestniczył w przeglądzie floty. Następnie wrócił do Puget Sound, tam dokończono instalację systemu prowadzenia ognia (21 maja – 22 czerwca).
Wkrótce potem udał się znowu w rejs na południe i wrócił do San Franscico na początku lipca. Dołączył do pancerników Floty Atlantyku wysłanych na zachodnie wybrzeże USA w ramach akcji, która została nazwana rejsem Wielkiej Białej Floty i była demonstracją siły Stanów Zjednoczonych, realizacją polityki „big stick” prezydenta Theodore Roosevelta. USS „Wisconsin” w czasie swojego rejsu w składzie Wielkiej Białej Floty odwiedził porty w Nowej Zelandii, Australii, Filipinach, Japonii, Chinach, Cejlonie i Egipcie. Po przejściu przez Kanał Sueski odwiedził Maltę, Algierię i Gibraltar w dniu urodzin Waszyngtona 1909 dotarł do Hampton Roads. Po powrocie okręty przeszły przegląd przeprowadzany przez prezydenta Roosevelta.