220px|thumb|right|Katedra w Helsinkach Johann Carl Ludwig Engel (ur. 3 lipca 1778 w Berlinie, zm. 14 maja 1840 w Helsinkach) – niemiecki architekt, przedstawiciel klasycyzmu, działający od 1816 w Finlandii. Jego dziełem jest Plac Senatu w Helsinkach z gmachami senatu (1822–1828), uniwersytetu (1828–1832), biblioteki uniwersyteckiej (1836–1845) i katedrą luterańską (1830–1852).
Życiorys Pomimo studiów architektonicznych w Berlinie (razem z Karlem Friedrichem Schinklem), nie należał do kręgu młodych adeptów architektury skupionych wokół Friedricha Gilly'ego. W 1809 rozpoczął pracę jako architekt miejski w Revalu.
W 1814 zaczął przygotowywać projekty dla zleceniodawców fińskich. W 1814 zaprojektował drewniany dom Saarela (spalony podczas II wojny światowej) dla rosyjskiego gubernatora Finlandii Fabiana Gottharda von Steinheila a w latach 1816–1818 obserwatorium dla uniwersytetu w Turku. W 1816 car Aleksander I Romanow mianował go architektem komitetu odbudowy w Helsinkach, które od 1812 były nową stolicą kraju.