Kazimierz Zakrzewski, pseud. Bobrowski, Nostromo (ur. 4 listopada 1900 w Krakowie, zm. 11 marca 1941 w Palmirach) – polski historyk, czołowy polski bizantynista, związany z lewicą sanacyjną publicysta i działacz syndykalistyczny, główny – obok Jerzego Szuriga – teoretyk polskiego syndykalizmu, analityk systemów totalitarnychMarek Kornat, Kazimierz Zakrzewski wobec reżimów totalnych. Pisma i idee z lat 1929-1935 [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź 2015, s. 218-262..
Życiorys Urodzony w rodzinie profesorskiej. Był synem profesora fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim KonstantegoMaciej Janik, Fizyka i historia. W kręgu rodziny Kazimierza Zakrzewskiego [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź 2015, s. 9-20.. Jego stryjem był Stanisław Zakrzewski, wybitny mediewistaLidia Korczak, Stanisław Zakrzewski. Człowiek i dzieło [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź 2015, s. 21-33.. Od wczesnej młodości pozostawał pod wpływem syndykalizmu Sorela i filozofii pracy Stanisława BrzozowskiegoRafał Chwedoruk, Francuscy mistrzowie ideowi Zakrzewskiego: Sorel, Berth, Valois [w:] Kazimierz Zakrzewski. Historia i polityka, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź 2015, s.