W 1895 zaczął tworzyć własne projekty drzeworytów, stosując tradycyjne japońskie techniki. Drzeworyty Eckmanna, a także ozdobne bordiury, winiety, ekslibrisy i inne projekty graficzne, które ilustrowały takie periodyki, jak „Deutsche Kunst und Dekoration”, „” i przeglądzie artystycznym „Pan”. W latach 1899–1900 współpracował z Karlem Klingsporem, opracowując nowy krój pisma o nazwie „Eckmann” dla gazety „Die Woche”. W 1896 zaczął tworzyć projekty tkanin, realizowane w szkole tkactwa artystycznego w w Szlezwiku-Holsztynie (obecnie Skærbaek w Danii). Jeden z jego projektów – Pięć łabędzi (1896–1897) – stał się wręcz emblematycznym wizerunkiem europejskiej secesji; został zaprezentowany na Exposition universelle de 1900 w Paryżu i był powielany niezliczoną ilość razy w periodykach na całym świecie. Eckmann dostarczał również inne projekty dla komercyjnych fabryk tkackich w Krefeld.
W 1897 wielki książę Hesji Ernst Ludwig zlecił mu dekorację i zaprojektowanie mebli do gabinetu w pałacu w Darmstadt. Eckmann był jednym z kilku artystów, obok Hermanna Obrista, Richarda Riemerschmida i Augusta Endella, którego prace wystawiano w dwóch salach nowoczesnej sztuki dekoracyjnej na monachijskiej wystawie w Glaspalast w 1897.