Jej pierwszymi członkami zostali Anatole Lewitsky i Yvonne Oddon, zaś dalszymi znanymi jej aktywistami byli Jean Cassou, Pierre Walter, Léon-Maurice Nordmann, Claude Aveline, Emilie Tillion, Germaine Tillion, Simone Martin-Chauffier, Jacqueline Bordelet, René Sénéchal, Marcel Abraham i Agnès Humbert. Grupa działała przede wszystkim poprzez pisanie i drukowanie antyhitlerowskich ulotek, pamfletów i podziemnej prasy.
15 grudnia 1940 Vildé zredagował pierwszy numer nielegalnej gazety La Résistance, którego wydaniem kierował Cassou. Drugi numer wyszedł 30 grudnia. Dalsze prace przerwało aresztowanie Vildégo; między tym wydarzeniem a rozbiciem grupy wyszły tylko 3 nowe numery.
Na początku 1941 Boris Vildé udał się do strefy nieokupowanej w celu rekrutowania nowych ludzi do ruchu. Był w Tuluzie, Lyonie, Marsylii, spotkał się z André Malrauxem, którego bezskutecznie przekonywał do wstąpienia do ruchu oporu. 26 marca 1941 został aresztowany przez Gestapo na paryskim placu Pigalle, zadenuncjowany – podobnie jak inni członkowie grupy – przez zatrudnionego w muzeum Rosjanina Fedorowskiego. Był więziony w więzieniu La Santé i w więzieniu we Fresnes. W tym czasie pisał nowe teksty dla podziemnej prasy oraz swój dziennik.