Wysyłał stamtąd swoje wiersze do pisma "Наша Ніва".
Po rewolucji lutowej we wrześniu 1917 roku mocno schorowany powrócił do Mińska. Opublikował zbiór wierszy "Матчын Дар", napisanych jeszcze na zsyłce. Pisał pod pseudonimami artykuły do różnych gazet i czasopism. Jego utwory ukazywały się w pismach „Наша Ніва”, „Беларус”, „Вольная Беларусь”. Głównym motywem jego twórczości literackiej był ruch narodowy Białorusinów, walka o niezależność i szczęście. Dużą rolę odgrywał symbolizm i silne odwołania do narodowej tradycji oraz przeżycia ze zsyłki na Syberię.
Alaksandr Pruszynski uczestniczył w grudniu 1917 roku w obradach I Zjazdu Wszechbiałoruskiego. Stanął na czele komitetu politycznego Najwyższej Rady Białoruskiej, odpowiedzialnego za opracowanie programu kongresu. Wiosną 1918 roku współzakładał Białoruską Partię Socjaldemokratyczną. Redagował gazetę „Беларускі шлях”. Po zajęciu Białorusi przez wojsko polskie zajął postawę pro-polską. 19 września 1919 roku spotkał się z Józefem Piłsudskim podczas jego pobytu w Mińsku. Wszedł w skład Białoruskiej Komisji Wojskowej.