Delegacja miasta spotkała się z odmową, ponieważ Karol Edward Stuart domagał się jednoczesnej kapitulacji zamku.
Dowodzący załogą zamku pułkownik Durrand przystał na kapitulację, pod kilkoma warunkami: danie gwarancji zachowania wszelkiej własności przez mieszkańców i wszystkich przywilejów jakie posiadało miasto; garnizony miasta i zamku miały zostać zwolnione w zamian za przysięgę, że przez jeden rok nie wezmą udziału w walce przeciw Stuartom; wszelka broń, amunicja i konie zostaną oddane księciu Karolowi.
Akt kapitulacji został podpisany przez pułkownika Durranda i księcia Drummonda wieczorem 14 sierpnia.
15 listopada do miasta wkroczyły pierwsze oddziały Jakobitów z Drummondem na czele. Dowódca buntowników pogratulował obrońcom odwagi i proponował służbę u Młodego Pretendenta obiecując duże nagrody. Burmistrz miasta wraz z delegacją udał się do Brampton i oddał księciu Karolowi klucze miejskie. Zamek pozostał jednak nadal w ręku Brytyjczyków, którzy poddali się następnego dnia.
Kontynuując odwrót na północ, książę pozostawił niewielką załogę w postaci tzw. Regimentu Manchesterskiego, dla zabezpieczenia sobie powrotu wiosną 1746.
Zobacz też II powstanie Jakobickie Drugie oblężenie Carlisle
Pierwsze oblężenie Carlisle Kategoria:Bitwy w 1745 Kategoria:Historia Szkocji Kategoria:Jakobici Kategoria:Oblężenia w historii Anglii