Debiutował poezją w 1936 w czasopiśmie „Junak”. Po wojnie drukował dwa opowiadania na łamach „Gościa Niedzielnego” i „Ogniw” (organ Związku Powstańczego). W latach pięćdziesiątych był członkiem zespołu redakcyjnego „Poglądów”. W 1958 wydał utwór sceniczny przeznaczony dla teatrów amatorskich Domek z ogródkiem. W 1959 pojawiły się kolejne utwory: Na granicy Górnego Śląska i Umowa stoi, a w 1960 jednoaktówka Szarwark. Od 1961 należał do Związku Literatów Polskich.

W 1960 ukazała się także powieść Ocalenie, którą można uważać za właściwy debiut Siekierskiego. Kolejny dorobek literacki pisarza to: Urodzajne piachy (1961), Pół godziny przyjaźni (1961), według której nakręcono film Czerwone berety, Odchodzące niepokoje (1966), Ku górze nad rzeką (1971), Ziemia nie boi się kul (1971), Chłodny wiatr odpędza ptaki (opowiadania 1972), Czarne i białe pióropusze (1965), Dziewczyna ze strzelnicy (1969), Nie odpoczywa w spokoju (1978), Drzewo liści nie dobiera (1972), Nie dojrzeje owoc (1975), Nic się nie stało (1975), Druga strona księżyca (1979), scenariusz filmu Ślad na ziemi (1977–1978). Akcja powieści pt. Ziemia nie boi się kul rozgrywa się w Imielinie w czasie powstań śląskich.