Rosjanie po chwilowym cofnięciu się ruszyli ponownie i w krótkim czasie, rozproszywszy cały oddział, wdarli się do środka obozu powstańczego.
Cytowicz rzucił się z pozostałą przy nim garstką kosynierów na nieprzyjaciela, lecz padł przeszyty kilkunastoma kulami. Przegrana i śmierć Zygmunta Cytowicza sprawiła w okolicy wrażenie przygnębiające. Zaczęły krążyć wieści, że Cytowicz popełnił zdradę, że był w zmowie z innymi panami, by wydać na rzeź włościan, którymi był zapełniony jego oddział. Były to oszczerstwa, rozsiewane przez szpiegów i policję rosyjską.
Bibliografia Janina Briesemeister: „Cytowicz Zygmunt (1833–1863)”. W: Polski Słownik Biograficzny Tom 4. PAU, 1930 s. 133 Stanisław Zieliński: Bitwy i potyczki 1863–1864. Rapperswil, 1913 s. 289 Jakub Gieysztor: Pamiętniki Jakóba Gieysztora z lat 1857–1865. T. 2. Wilno: Tow. Udz. „Kurier Litewski”, 1913 s. 266
Przypisy
Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie kowieńskim Kategoria:Polscy ziemianie (zabór rosyjski) Kategoria:Powiatowi naczelnicy wojenni powstania styczniowego Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1863