Afrikan Pietrowicz Bogajewski (ros. Африкан Петрович Богаевский, ur. w stanicy Kamieńskiej, zm. 21 października 1934 w Paryżu) – rosyjski generał porucznik, jeden z dowódców Armii Ochotniczej, ataman Republiki Dońskiej.
Życiorys Pochodził z dworiańskiego rodu Kozaków dońskich. Urodził się jako syn Pietra Grigoriewicza Bogajewskigo, który wcześniej uczestniczył w obronnie Sewastopola (1854–1855) oraz w tłumieniu powstania styczniowego, a w 1878 r. odszedł ze służby w stopniu wojskowego starszyny. Bratem Afrikana był (1881–1918), działacz kozacki, historyk i pedagog.
Służba w Armii Imperium Rosyjskiego W 1890 ukończył Doński Korpus Kadetów, a w 1892 – Nikołajewską Szkołę Kawalerii i jako chorąży został skierowany do Atamańskiego Pułku Lejbgwardii Jego Wysokości. W 1895–1900 studiował w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył z wyróżnieniem. Następnie służył w sztabie Gwardii i Petersburskiego Okręgu Wojskowego. Od grudnia 1908 – pułkownik. W 1909–1914 – szef sztabu 2 Dywizji Kawalerii Gwardii. Od października 1914 do 1 stycznia 1915 – dowódca 4 Mariupolskiego Pułku Huzarów. 10 listopada 1914 został odznaczony Orężem Świętego Jerzego za walki w czasie operacji wschodniopruskiej. Od stycznia do października 1915 – dowódca . 22 marca 1915 mianowany generał majorem, a 27 maja 1915 przydzielony do .