thumb|Wanda Zamenhof (z lewej) z rodziną, ok. 1935 r. Wanda Zamenhof-Zaleska, z domu Frenkiel (ur. 19 lipca 1893 w Warszawie, zm. 30 lipca 1954 tamże) – polska lekarka-okulistka, synowa Ludwika Zamenhofa, żona Adama, matka Krzysztofa.
Życiorys Pochodziła z zasymilowanej rodziny żydowskiej. Jej ojcem był szkolny kolega Ludwika Zamenhofa z czasów studiów medycznych w Moskwie – doktor Maksymilian Frenkiel (1859–1936)Grób Maksymiliana Frenkiela w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie., matką – Zofia z domu Celnikier, zamordowana w getcie warszawskim w sierpniu 1942Grób Zofii Frenkiel w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie..
Studiowała medycynę w Lozannie. W 1921 otrzymała dyplom lekarski. Następnie została asystentką i żoną Adama Zamenhofa. Pracowała jako okulistka w Szpitalu Starozakonnych na Czystem.
Podczas II wojny światowej wraz z synem została przesiedlona do getta warszawskiego, gdzie mieszkała w budynku parafii Wszystkich Świętych i pracowała jako lekarz. W sierpniu 1942 znalazła się na Umschlagplatzu, skąd udało się jej wydostać dzięki lekarskiemu kitlowi. W ucieczce z getta pomógł jej ksiądz Marceli Godlewski.