thumb|Grób Oskara Bielawskiego na Cmentarzu Bródnowskim Oskar Stanisław Bielawski (ur. w Homlu, zm. 14 listopada 1973 w Warszawie) – polski lekarz psychiatra, twórca psychiatrii reformowanej, kapitan lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys Pochodził ze zubożałej, kresowej rodziny szlacheckiej. Syn Władysława, konduktora kolejowego, i Emilii z domu Bielewicz, miał sześcioro rodzeństwa. Mimo niskiego statusu materialnego rodziny dzieci zdołały zdobyć wykształcenie: Ewelina, po mężu Iwanow, była stomatologiem, Józef – księdzem katolickim, Edwin (ps. „Skarga”, porucznik WP, kawaler Virtuti Militari) – ekonomistą, a przed 1939 burmistrzem Mołodeczna. Dwoje z rodzeństwa pochłonęły wojny – Henryk zginął gdzieś w Rosji, a Zofia, po mężu Karwacka, w Auschwitz-Birkenau.
Oskar około 1910, po zdaniu matury w V Gimnazjum w Warszawie, rozpoczął studia lekarskie na Uniwersytecie w Dorpacie. Tam też zmienił imię ze Stanisław na Oskar. 8 sierpnia 1914 jako podlekarz został powołany do armii rosyjskiej. Od sierpnia do listopada był ordynatorem szpitala polowego nr 79, następnie do czerwca 1915 pociągu sanitarnego 1024, a potem do września 1917 lekarzem 100 pułku piechoty. Walczył na froncie rumuńskim, gdzie 18 sierpnia 1916 został ranny. Odznaczony orderami carskimi: Orderami Św. Stanisława II i III kl. oraz Orderem Św.