Pierre Félix Georges, ps. Frédo, Capitaine Henri, „Colonel Fabien” (ur. 21 stycznia 1919 w Paryżu, zm. 27 grudnia 1944 w Habsheim) – oficer Brygad Międzynarodowych, czołowy bojownik francuskiego ruchu oporu, komunista.
Młodość i Hiszpania Pochodził z Paryża, w wieku dziewięciu lat stracił matkę. Już w dzieciństwie był zmuszony pójść do pracy, początkowo jako pomocnik piekarza, następnie pracował na kolei i jako monter. Już w wieku czternastu lat, pracując, brał udział w zebraniach komórki Partii Komunistycznej, zaś trzy lata później zgłosił się na ochotnika do Brygad Międzynarodowych. Po ukończeniu szkoły oficerskiej w Albacete został wysłany na front w stopniu porucznika, gdzie został trzykrotnie ranny, a zapadłszy na zapalenie płuc, musiał wracać do Francji w czerwcu 1938. Na nowo został robotnikiem w zakładach Bregueta; został wybrany do władz młodzieżówki partyjnej i ożenił się z Andrée Coudrier.
W listopadzie 1939, na fali aresztowań działaczy komunistycznych, został internowany wraz z małżonką. W czerwcu 1940, w czasie niemieckiej inwazji, zbiegł z miejsca odosobnienia. Dotarł do Marsylii, gdzie działał pod pseudonimem „Fredo” (działał także w Brive i Tuluzie).