W XIX w. zamek ucierpiał wskutek licznych pożarów. W 1854 r. wielki pożar zniszczył konstrukcję drewnianych stropów, co doprowadziło do zawalenia się dachu. Budowlę odrestaurowano w latach 1870-80 pod kierunkiem architektów węgierskich Imre Steindla i . Kolejną restaurację przeprowadzono w latach 1907–1913 pod okiem .
Po zakończeniu I wojny światowej i włączeniu Siedmiogrodu do Rumunii w 1918 r., zamek przejął rząd rumuński. Obecnie (2008) w zamku znajduje się muzeum historyczne.
Architektura Zamek był ufortyfikowaną rezydencją królewską i nigdy nie spełniał funkcji czysto militarnych. Tym niemniej, jest jednym z najlepszych przykładów gotyckiej architektury obronnej na obszarze historycznych Węgier.
Architektura zewnętrzna W pierwszej fazie przebudowy w XV w. twierdza otrzymała dwa pierścienie murów obronnych z bloków wapiennych. Innowacją było wybudowanie, obok tradycyjnych wież prostokątnych, wież okrągłych. Trzy wieże okrągłe: Wieża Capistrano (nazwa pochodzi od nazwiska franciszkanina, nadwornego spowiednika), Wieża Niezamieszkana oraz Wieża Bębniarzy, liczą po trzy kondygnacje, przy czym piętro środkowe było przeznaczone dla strzelców, a ostatnie mieściło pokoje. W wieży Capistrano znajduje się odrestaurowany kominek w stylu gotyckim, jedyny jaki się zachował na zamku. Czwarta wieża okrągła, tzw.