Franciszek Gryciuk (ur. 21 listopada 1948 w KobylanachTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 435–436.) – polski historyk i nauczyciel akademicki, w latach 2008–2011 zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, w latach 2010–2011 p.o. prezesa IPN.
Życiorys W 1972 ukończył studia archeologiczne na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego; uzyskał na tej uczelni stopień doktora nauk historycznych. Zawodowo związany z Uniwersytetem Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach. W latach 90. był dziekanem Wydziału Humanistycznego, a następnie od 1996 do 1999 prorektorem Wyższej Szkoły Rolniczo-Pedagogicznej (poprzedniczki UPH). Wykładał również na Grodzieńskim Uniwersytecie Państwowym im. Janki Kupały. Naukowo zajął się historią Polski, historią kultury i historią regionalną.
W 1999 z rekomendacji m.in. posłów PSL oraz AWS został powołany w skład Kolegium IPN I kadencji (1999–2006). Przewodniczył mu w okresie 2003–2004, następnie był jego wiceprzewodniczącym. W czerwcu 2008 objął stanowisko zastępcy prezesa IPN.