Józef.
thumb|upright=1.1|Grota Matki Bożej z Lourdes Pod kruchtą rzeźba Piety (J. A. Quittainer 1750–1751) i grota Matki Bożej z Lourdes (XIX w.) Przy kolumnach od strony ołtarza głównego znajdują się kolejno ołtarze: św. Dominika wykonany przez F. I. Weisse (1735). W centrum figura św. Dominika, po bokach rzeźby św. Tomasza z Akwinu i św. Katarzyny ze Sieny. Na dole figurka Praskiego Dzieciątka Jezus – kopia szesnastowiecznej figurki przywiezionej do Pragi z Hiszpanii (Pražské Jezulátko znane również jako Bambino di Praga) – oryginał w praskim kościele Matki Boskiej Zwycięskiej (Panny Marie Vítězné); św. Jana Nepomucena, który był kanonikiem tego kościoła w latach 1387–1388, wykonany przez J.A. Quittainera w 1740 r. Na dole obraz Serce Matki Bożej, u góry obraz św. dominikanki; św. Barbary. Na dolnym obrazie NMP przed Tynem, na górnym św. Agnieszka z Montepulciano.
Z późniejszego okresu (1760–65) pochodzą cztery konfesjonały wyrzeźbione przez R. Prachnera. Rzeźby umieszczone nad każdym konfesjonałem przedstawiają: śmierć, sąd ostateczny, piekło i niebo. Ławy pochodzą z 1687 r.
Na uwagę zasługuje kaplica św. Zdzisławy, wejście z kruchty, na lewo od wejścia głównego. Mozaika znajdująca się w centralnym miejscu kaplicy została wykonana przez malarza i grafika J.