thumb|Grób rodziny Chajnów na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Józef Chajn (ur. 13 września 1941, zm. 14 marca 2010 w WarszawieNekrolog Józefa Chajna w serwisie nekrologi.wyborcza.pl.) – polski doktor chemii, działacz opozycji demokratycznej w PRL, walterowiec, działacz społeczny.
Życiorys Urodził się na terenie Związku Sowieckiego. Był synem polskiego komunisty żydowskiego pochodzenia, prawnika i publicysty Leona Chajna (1910–1983) i Miry z domu Fiedotin (1905–1984).
W dzieciństwie był członkiem, następnie instruktorem harcerskiej drużyny walterowskiej prowadzonej przez Jacka Kuronia. W latach 60. uczestniczył w spotkaniach Politycznego Klubu Dyskusyjnego na Uniwersytecie Warszawskim, kierował kółkiem samokształceniowym (jednym z jego członków był Jan Tomasz Gross). W 1966 ukończył studia chemiczne na Politechnice Warszawskiej. Następnie pracował kolejno w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Pomocy Szkolnych i Sprzętu Szkolnego, Polskim Komitecie Normalizacji Miar i Jakości, Domu Handlowym Nauki PAN. Był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników. W stanie wojennym internowany – od 13 grudnia 1981 do 29 kwietnia 1982 w Białołęce. W 1985 został szefem Videonowej – działu Niezależnej Oficyny Wydawniczej Nowa. Od 1993 do śmierci był prezesem Oficyny Wydawniczej „Mówią Wieki”. Od końca lat 90.