Znajdowały się tam:
Zupa migdałowa – podawana była z ryżem i rodzynkami. Druga zupa – barszcz z uszkami bądź zupa rybna z farszem. Szczupak na szaro w kwasie z cytryną i rodzynkami. Okunie posypane jajami i oblane masłem. Szczupak na żółto, podawany na zimno. Karp na zimno, podawany z rumianym sosem i rodzynkami. Pasztet z wątróbek rybnych (chucherek) w cieście francuskim. Susz ze śliwek, wiśni i gruszek. Strucle z mleka migdałowego lub makowego, były podawane zamiast chleba.
Do stołu podawano zazwyczaj wino. W niektórych domach zamiast alkoholu podawano wodę w karafce.
Wierzenia i przesądy wigilijne Wigilia świąt Bożego Narodzenia obfituje w przesądy rzekomo posiadające niezwykłą moc, zazwyczaj mające swój początek w dawnych, lokalnych wierzeniach pogańskich. Jeszcze w XIX wieku wierzono, że podczas wieczerzy wigilijnej ujrzeć można osobę zmarłą w bieżącym roku – byleby tylko wyjść do sieni i spojrzeć do izby przez dziurkę od klucza, a ujrzy się ją siedzącą wespół z innymi. Do niedawna wierzono, że na wieczerzy wigilijnej pojawiają się dusze zmarłych. Dla takiego „przybysza z zaświatów” zostawiano nawet wolne miejsce przy stole – zwyczaj ten przypuszczalnie przetrwał do dzisiaj jako wolne miejsce pozostawione dla niespodziewanego przybysza.