spisała wspomnienia z tego okresu. 7 stycznia 1944 została wysłana do obozu w Ravensbrück, stamtąd zaś wyzwolona 23 kwietnia 1945 przez Czerwony Krzyż. W dwa miesiące później wróciła do Francji.
Po wojnie pracowała ponownie z Louisem Jouvetem (do 1947), następnie w ONZ, wreszcie od 1961 była pracownikiem naukowym Centre national de la recherche scientifique, gdzie zajmowała się filozofią. Pozostawała płodną pisarką; jej twórczość, która dopiero zaczyna być odkrywana we Francji, związana była głównie z jej doświadczeniami wojennymi.
Prace Eseje, wspomnienia i wiersze Les belles lettres, 1961. Le convoi du 24 janvier, 1965 Auschwitz et après – trzy tomy Aucun de nous ne reviendra, 1965; wydanie polskie: Żaden z nas nie powróci, przeł. Katarzyna Malczewska-Giovanetti, 2002. Une connaissance inutile, 1970 Mesure de nos jours, 1971, Spectres, mes compagnons, 1977 La mémoire et les jours, 1985 Sztuki teatralne La théorie et la pratique, 1969. La sentence, pièce en trois actes,1972. Qui rapportera ces paroles?, tragédie en trois actes, 1974 Maria Lusitania, pièce en trois actes, 1975 Coup d'État, pièce en cinq actes, 1975. La