Gejza Bukowski von Stolzenburg (ur. 28 listopada 1858 w Bochni, zm. 1 lutego 1937 tamże) – geolog-kartograf, paleontolog.
Życiorys Młodość Był synem polsko-węgierskiego małżeństwa. Szkołę ludową i gimnazjum niższe ukończył w Bochni, gimnazjum wyższe w Cieszynie, gdzie w 1877 zdał maturę. Po ukończeniu liceum, w latach 1877-1885 studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim u prof. Eduarda Suessa i u prof. Melchiora Neumayr’a.
Praca w Austrii i innych regionach W ramach pracy doktorskiej zajmował się utworami jurajskimi okolic Częstochowy. W latach 1885–1888 Bukowski pracował jako asystent u prof. Neumay’ra w Katedrze Paleontologii Uniwersytetu Wiedeńskiego. W 1887 została wydana jego obszerna monografia paleontologiczno-stratygraficzna na temat osadów jurajskich okolic Krakowa, Częstochowy i Wielunia. Pod wpływem Neumayr’a poświęcił się pracom badawczym w rejonie Morza Śródziemnego na wyspach Rodos, Kasssos i Armathia oraz w Azji Mniejszej, w rejonie jezior Ejerdir, Beisheher, Aksheher i w Buldur, w 400 km pasie między Babadagiem a Konyą.