Tkacz Iluzji – zbiór opowiadań z gatunku fantasy autorstwa Ewy Białołęckiej, wydany w 1997 roku. Dwa pierwsze opowiadania znajdujące się w tym zbiorze, zatytułowane kolejno Tkacz Iluzji oraz Błękit maga, zostały uhonorowane Nagrodą im. Janusza A. Zajdla w latach kolejno 1994 i 1997.
Przed wydaniem tego zbioru opowiadanie Tkacz Iluzji ukazało się wcześniej w czasopiśmie „Nowa Fantastyka” (nr 8 (143) / 1994). Natomiast opowiadanie Błękit maga ukazało się po raz pierwszy w „Nowej Fantastyce” w numerze 3/1997.
Opowiadania te ukazały się później także w nieco przeredagowanej i rozszerzonej formie w innej książce tej samej autorki pt. Naznaczeni błękitem, która jest pierwszą częścią cyklu Kroniki drugiego kręgu.
Fabuła Tkacz Iluzji Płowy, mag z kasty Mówców, przygarnia głuchoniemego chłopca o imieniu Kamyk, który potrafi tworzyć iluzje. Jednak po latach wspólnego mieszkania frustracja chłopca z powodu niemożności tworzenia iluzji dźwięku, a co za tym idzie niepełności jego talentu, sprawia, że chłopak decyduje się na wyruszenie w podróż na poszukiwanie maga z kasty Stworzycieli, w nadziei „naprawienia” swojego słuchu. Po znalezieniu odpowiedniego maga Kamyk dowiaduje się, że jest głuchoniemy, ponieważ to jego talent „zjadł mu uszy” i naprawa słuchu nie jest możliwa.