Związek Robotników Polskich (ZRP), polska organizacja socjalistyczna działająca na terenie zaboru rosyjskiego utworzona w roku 1889 i działająca do 1893. W 1893 organizacja przyłączyła się do Polskiej Partii Socjalistycznej, z których część następnie utworzyła Socjaldemokrację Królestwa Polskiego.
Historia W 1889 z socjalistycznych kółek młodzieży zajmujących się pracą kulturalną dla robotników, powstały próby zalegalizowania działalności pod nazwą "Kół oświaty robotniczej", i "Towarzystwa oświaty ludu miejskiego". Grupy te tworzyły stojący w opozycji do Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat, "Związek Robotników Polskich" zakładając wyłącznie walkę oświatową i ekonomiczną. Organizacja nie stworzyła żadnego drukowanego dokumentu, ani programu. Na odezwach podpisywano się nie nazwą organizacji, ale jako "Socjaliści polscy". Miało to zapobiec dowiedzeniu oskarżenia o rewolucyjność.
W swoich założeniach uznawano, że przewrót rewolucyjny jest koniecznością dziejową, zaś nośnikiem idei socjalistycznych jest proletariat. Koniecznym warunkiem przewrotu jest organizacja wynikająca ze świadomości klasowej. Sama rewolucja nastąpi bez większych wstrząsów,głównie za pomocą strajków, gdy warunki ekonomiczne dojdą do odpowiedniego rozwoju.