thumb|Pierwszy hejnał odegrany po wojnie na ruinach ratusza, 27 grudnia 1945 Hejnał Poznania – jeden z najstarszych hejnałów miejskich; tradycja wygrywania hejnału w Poznaniu pochodzi co najmniej z czasów renesansu. Melodia oparta jest na tradycji, nie zachował się zapis hejnału z tamtych czasów. Jednakże prosta melodia, oparta na naturalnym trójdźwięku, umożliwia odtworzenie na prostym, bezwentylowym instrumencie: rogu czy trąbce wskazuje na dawne pochodzenie. W 1726 zawieszono działalność trębacza. Od 1749 r. hejnał wygrywano wielokrotnie w ciągu doby, co godzinę od 19 do 6 rano i od 11 do 14. Tradycja wykonywania hejnału trwała do XIX w. Hejnał był odgrywany także po I wojnie światowej aż do 3 września 1939.
Uroczyste wznowienie hejnału odbyło się 27 grudnia 1945. Najpierw w sali Odrodzenia w ratuszu kapral straży pożarnej Władysław Gryska otrzymał trąbkę i złożył tradycyjną przysięgę na podstawie zapisów z Archiwum Miejskiego: „Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu, iż według powinności mej straży na wieży ratuszowej tak we dnie jak i w nocy pilen będę”. Stało się to w obecności przedstawicieli państwowych i miejskich m.in. prezydenta Poznania Stanisława Sroki. O godzinie 12.00 Gryska zagrał hejnał ze zniszczonej wieży poznańskiego ratusza.