System czasu rzeczywistego (, , RTC) – urządzenie techniczne, którego wynik i efekt działania jest zależny od chwili wypracowania tego wyniku. Istnieje wiele różnych definicji naukowych takiego systemu. Ich wspólną cechą jest zwrócenie uwagi na równoległość w czasie zmian w środowisku oraz obliczeń realizowanych na podstawie stanu środowiska. Z tego wyścigu dwóch stanów: zewnętrznego i wewnętrznego, wynikają kryteria ograniczające czas wypracowywania wyniku.

Systemy czasu rzeczywistego najczęściej buduje się w oparciu o systemy mikroprocesorowe (komputery, mikrokontrolery, sterowniki PLC), jednak nie jest to konieczne – można tym pojęciem określić np. regulator pneumatyczny. Rozmiary takich systemów mogą być bardzo różne, począwszy od najmniejszych, na przykład stanowiących system sterowania pojedynczym urządzeniem (np. sterowane przy pomocy prostego mikrokontrolera urządzenia AGD, takie jak pralka czy lodówka) po rozproszone systemy dużej skali zawierające, na przykład, wiele sterowników PLC, mikrokonrolerów, serwerów, systemów SCADA wraz z infrastrukturą komunikacyjną, sterujących, na przykład, elektrownią, zakładem produkcyjnym czy urządzeniami badawczymi (takimi jak akceleratory cząstek elementarnych).