thumb|220px|Paryska Biblia Syryjska, Mojżesz przed faraonem Syryjskie przekłady Nowego Testamentu – ogół przekładów Nowego Testamentu na język syryjski, które zaczęły powstawać już od około 170 roku n.e. Ze względu na czas ich powstania bliski oryginałom są one ważnym świadkiem tekstu Biblii, często używanym w krytyce tekstu.
Syria odegrała wielką rolę w początkach chrześcijaństwa. Tutaj powstały Ewangelia Mateusza, Ewangelia Łukasza, Didache, Ignatiana, Ewangelia Tomasza. W Syrii krzyżowały się wpływy języka greckiego i syryjskiego, a sam syryjski jest bliski aramejskiemu, którym posługiwał się Jezus i apostołowie. Dlatego przekłady syryjskie cieszą się wielkim szacunkiem u krytyków tekstu. Nie ma zgody co do liczby przekładów syryjskich, większość biblistów mówi o pięciu, część zaś o sześciu przekładach – w zależności od tego, która wersja uznawana jest za nowe tłumaczenie, a która jedynie za recenzję wcześniejszego tłumaczenia. Część owych przekładów dotyczy jedynie części Nowego Testamentu. Większość rękopisów przechowywana jest dziś w europejskich bibliotekach (przede wszystkim w Bibliotece Brytyjskiej), a pochodzą one z takich krajów jak: Liban, Egipt, Synaj, Mezopotamia, Armenia, Indie, a nawet z Chin.