Umundurowanie żołnierzy pochodziło z okresu I wojny światowej i było w kolorze błękitnym. Nie odpowiadało ono wymogom ówczesnego pola walkiUmundurowanie wymieniono dopiero w kwietniu 1940. Brakowało sprzętu i uzbrojenia. W połowie lutego dywizja przekazała trzy najlepiej wyszkolone bataliony wraz ze sprzętem do tworzącej się brygady podhalańskiej.
W drugiej połowie kwietnia 1940 przetransportowano dywizję do strefy przyfrontowej w okolice Colombey-les-Belles w Lotaryngii. Tu w przyspieszonym tempie pobierano sprzęt i szkolono się. Prace organizacyjne wyraźnie utrudniała nieprzychylna postawa ludności cywilnej. Żołnierze złożyli przysięgę 25 maja 1940.
W czerwcu 1940 1 Dywizja Grenadierów osiągnęła stan 16 165 ludzi i stała się pełnowartościową jednostką bojową.
Obsada personalna Kwatery Głównej thumb|Bronisław Duch thumb|patka na kurtkę oficerską thumb|patka na kurtkę szeregowca Obsada personalna Kwatery Głównej dowódca dywizji – gen. bryg. Bolesław Bronisław Duch dowódca piechoty dywizyjnej – płk dypl. Zygmunt Grabowski oficer sztabu – mjr dypl. piech. Jan Franciszek Wawrzkiewicz oficer sztabu – kpt. dypl. piech. Mieczysław Józef Czupryna oficer sztabu – kpt. łącz. Tadeusz Justyn Szulc dowódca artylerii dywizyjnej – gen. bryg. Rudolf Niemira oficer sztabu - ppłk dypl. art.