Tadeusza Kościuszki 1 Gdański batalion łączności dywizyjna kompania pionierów dywizyjne zgrupowanie przeciwpancerne dywizyjna kompania samochodowa dywizyjny park artylerii i pionierów park saperów dywizyjna grupa sanitarna sąd polowy poczta polowa dywizyjna czołówka kulturalno-oświatowa (świetlicowa)
Dywizja liczyła: oficerów – 580 podoficerów – 2600 szeregowych – ok. 13 000 Sprzęt to: 12 000 karabinów 336 ręcznych karabinów maszynowych 176 ciężkich karabinów maszynowych 27 moździerzy kal. 60 mm 24 moździerze kal. 81 mm 54 działa przeciwpancerne kal. 25 mm 8 dział przeciwpancernych kal. 47 mm 36 armat kal. 75 mm 24 haubice kal. 155 mm. 560 samochodów 1600 wozów i biedek
Działania bojowe Pod koniec kwietnia 1940 roku dywizja została skierowana w rejon Colombey-les-Belles w Lotaryngii, a następnie w połowie maja Lunéville. W dniu 18 maja 1940 roku weszła w skład XX korpusu armii francuskiej – składającego się z francuskiej 52 Dywizji Piechoty i grupy fortecznej Sarry, który znajdował się w rejonie Sarry – jednego z odcinków linii Maginota. Początkowo poszczególne oddziały dywizji zostały rozdzielone pomiędzy jednostki francuskie. Dopiero w dniu 14 czerwca 1940 roku, gdy Niemcy uderzyli na wojska francuskie – dywizja wystąpiła jako całość, broniąc środkowego odcinka XX Korpusu.