Historia thumb|Rocinha, największa fawela Rio de Janeiro, z populacją ok. 250 tys. osób Termin favela pochodzi z końca XIX wieku. W tamtym czasie żołnierze, którzy wrócili z wojny w Canudos, w północno-wschodnim stanie Bahia, zostali sprowadzeni do Rio de Janeiro i pozostawieni bez miejsca do zamieszkania. Kiedy służyli w Bahii, ci żołnierze znali Morro da Favela („Wzgórze Favela”) w Canudos – nazwę odnoszącą się do favela, drażniącego skórę drzewa z rodziny wilczomleczowatych (Cnidoscolus quercifolius) występującego w Bahii. Gdy osiedlili się na wzgórzu Providência w Rio de Janeiro, nazwali to miejsce Wzgórzem Favela.
Favele powstały przed gęstym zaludnieniem miast i dominacją interesów nieruchomościowych. Po zakończeniu niewolnictwa i wzmożonej urbanizacji brazylijskich miast, wielu ludzi z brazylijskiej wsi przeniosło się do Rio. Ci nowi migranci szukali pracy w mieście, ale z niewielką ilością pieniędzy lub bez nich, nie mogli sobie pozwolić na miejskie mieszkania.