Program literacki Członkowie grupy głosili prymat faktu i obserwacji, która powinna zmienić utwór literacki w narzędzie społecznego badania. Przedmiotem szczególnego zainteresowania uczynili proletariat, margines społeczny i ludzi bezrobotnych, organizowali wycieczki do fabryk i sądów dla nieletnich. Żądali od pisarzy „skierowania reflektora uwagi i talentu na elementy życia proletariackiego” ze szczególnym uwzględnieniem „tragicznej postawy bezrobotnego proletariatu”. Pragnęli także nawiązywać kontakty z twórcami mniejszości narodowych.
Ich program literacki – lewicujący, chociaż zdecydowanie poza nurtem marksistowskim lat 30. – był bardzo zbieżny z Zolowskim naturalizmem (nazywano go nawet „neonaturalistycznym”, chociaż od naturalizmu różnił się dystansem w ukazywaniu brutalności i brzydoty świata), inspirował się francuskim populizmem, niemiecką Nową Rzeczowością czy rosyjską grupą Lefu i Nowego Lefu. Członkowie grupy nawiązywali również do dyskusji o reportażu, toczonej kilka lat wcześniej na łamach Miesięcznika Literackiego.
Proza realizmu społecznego lat 30. – bo do takiego nurtu zalicza się grupę Przedmieście – nastawiona była przede wszystkim na opis warstw i środowisk upośledzonych – zarówno jeśli chodzi o dostęp do dóbr materialnych, jak i duchowych.
Przypisy Cytaty za:
Bibliografia
Kategoria:Literatura II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie grupy literackie