Ewald Latacz (ur. 24 czerwca 1885 w Katowicach, zm. 12 lutego 1953 we Frankfurcie nad Menem) – polityk śląski, doktor prawa, adwokat i notariusz, przewodniczący Rady Robotniczej w Wodzisławiu i współzałożyciel rybnickiego, tajnego Komitetu Górnośląskiego w roku 1918, współzałożyciel i lider Związku Górnoślązaków w latach 1919–1921, orędownik odrębności narodowej Górnoślązaków oraz niepodległości Górnego Śląska, w styczniu 1919 oskarżony przez władze niemieckie o zdradę stanu i aresztowany, wiosną warunkowo zwolniony z aresztu, jesienią amnestionowany przez władze alianckie, berliński notariusz i adwokat w latach 1922–1945 oraz syndyk i radca prawny firm paliwowych w okresie międzywojennym, od 1933 roku członek nazistowskiej partii NSDAP, działacz Narodowosocjalistycznego Związku Niemieckich Prawników w latach 1933–1945, w 1936 kandydat międzynarodowej organizacji pacyfistycznej Corder Catchpool na obrońcę Carla von Ossietzky’ego, w 1945 przeszedł proces denazyfikacji w sowieckiej strefie okupacyjnej bez jakichkolwiek konsekwencji karnychStefan Pioskowik, Ewald Latacz (1885-1953). Ein Politiker in der Abstimmungzeit, Confinium – materiały do historii Górnego Śląska, 2/2007..