3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 272. lokatą w korpusie oficerów piechotyW 1924 zajmował 106. lokatę, za majorem Marianem Krudowskim, który został sklasyfikowany ze 105. lokatą w korpusie oficerów piechoty.. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta Kadry Batalionu Zapasowego 61 pułku piechoty w Bydgoszczy. W listopadzie 1924 roku został przeniesiony do 59 pułku piechoty wielkopolskiej w Inowrocławiu na stanowisko dowódcy I batalionu. Następnie został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 4. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 26 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do 1 pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W 1932 roku został dowódcą tego pułkuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 13 z 9 grudnia 1932 r., s. 407.. Na przełomie października i listopada 1931 ukończył dwutygodniowy kurs informacyjno-gazowy w Szkole GazowejDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 r., s. 260., a wiosną 1933 kurs kwalifikacyjny dla dowódców pułków w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.