{|class=wikitable style="text-align:center;" ! Liczba bitów +/−od ostatniego V !! width="50" | Ciąg !! Impulspoprzedzający !! width="50" | Kod |- |rowspan=2| parzysta || rowspan="2" | B00V | + || −00− |- | − || +00+ |- |rowspan=2| nieparzysta || rowspan="2" | 000V | + || 000+ |- | − || 000-
W efekcie każde 4 kolejne bity o wartości 0 są zastępowane jednym z ciągów: 000−, 000+, +00+ lub −00−. Aby określić który ciąg musi być użyty, należy zliczać znaki + i − od ostatniego wystąpienia bitu V. Jeśli ich liczba jest parzysta, to użyty będzie ciąg +00+ lub −00−, a jeśli nieparzysta, to 000− lub 000+. Wiedząc jaki jest znak polaryzacji impulsu poprzedzającego 4 kolejne zera można dokładnie określić jaki ciąg musi być użyty. W przypadku 000V następuje skopiowanie tego znaku polaryzacji w miejsce V, a w przypadku B00V w miejsce B i V wprowadzane są impulsy o odwrotnej polaryzacji niż impuls poprzedzający.
Przykład kodowania HDB3
Przy ciągu binarnym składającym się z bitów: 1 1 0 1 0 0 0 0 1 0 0 0 0 1 1 0 0 0 0 1 1 1 0 0 0 0 1 1 1 1 0 0 0 0 1 0 1 0 0 0 0
po zastosowaniu kodu HDB3 - + 0 - 0 0 0 V + 0 0 0 V - + B 0 0 V + - + 0 0 0 V - + - + B 0 0 V + 0 - B 0 0 V