Bieńkowice – przysiółek wsi Zebrzydowice w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Kalwaria Zebrzydowska.

W latach 1975–1998 przysiółek położony był w województwie bielskim.

Bieńkowice to położona w najbardziej na zachód wysuniętej części Zebrzydowic, na pograniczu Pogórza Wielickiego i Beskidu Makowskiego. Swoją nazwę wzięły od imienia Bień (zdrobnienie imienia Benedykt).

Historia Na początku średniowiecza Bieńkowice stanowiły samodzielną wieś. W 1274 r. włączone zostały do księstwa opolskiego, później oświęcimskiego. W 1333 r. książę oświęcimski Jan I Scholastyk przekazał Żegocie z Benkowicz las nad Skawą koło Zembrzyc, w celu lokowania tam osad na prawie niemieckim (dzisiejsze: Krzeszów, Śleszowice, Skawce, Jaszczurowa, Dąbrówka, Zagórze, Brańkówka). Nazwy miejscowości i ich właścicieli pojawią się wielokrotnie w różnych dokumentach książąt oświęcimskich z XV w. Nie wiadomo dokładnie, kiedy wieś została włączona do Zebrzydowic, jednak nastąpiło w pierwszej połowie XV w., kiedy to na polecenie króla Władysława Warneńczyka Bieńkowice zostały wykupione przez żupnika Mikołaja Serafina i włączone do tworzonej wówczas na terenie księstwa zatorskiego królewszczyzny. W 1581 r.