Kolejną ofiarą Anny była żona szanowanego w okolicy sędziego Gebharda. Prócz niej Anna usiłowała otruć kilku jego służących, jednak dawka arsenu w ich przypadku okazała się zbyt mała. Po wielokrotnych próbach Gebhard, nabierając podejrzeń, zlecił badanie solniczki, w której odkryto arsen. Dowiedział się także, że Anna występuje pod fałszywym nazwiskiem, jest żoną zmarłego notariusza, a Steinacker jest nazwiskiem jej ojczyma.
Wtedy zwrócono uwagę na to, że w otoczeniu Anny w ostatnim czasie zmarło w podobnych okolicznościach zadziwiająco wiele osób. Zarządzono ekshumację trzech poprzednich zmarłych. 28 października 1809 jako pierwszego ekshumowano Glasera, następnego dnia Grohmanna. Lekarze potwierdzili później, że śmierć tych ludzi nastąpiła przez otrucie arsenem. Gdy aresztowano Annę, w jej pokoju znaleziono spore zapasy arsenu. Kobieta przyznała później, że traktowała ten pierwiastek jak swojego „najlepszego przyjaciela”.
Anna Margaretha Zwanziger została skazana na karę śmierci przez ścięcie. Wyrok wykonano 17 września 1811 roku w Kulmbach.
Przypisy
Linki zewnętrzne Die Giftmörderin Anna Zwanziger
Kategoria:Niemieccy seryjni mordercy Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Niemczech Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Truciciele Kategoria:Ludzie urodzeni w Norymberdze Kategoria:Urodzeni w 1760 Kategoria:Zmarli w 1811