Praca wykonana przez siłę tarcia równa jest zmianie energii kinetycznej od wartości początkowej do zera
gdzie: – siła hamująca, – droga hamowania. Przyjmując, że siła hamowania spełnia warunki siły tarcia, można zapisać
gdzie: – efektywny współczynnik tarcia, – siła nacisku, – przyspieszenie (opóźnienie) związane z hamowaniem. Ze wzorów tych można wyznaczyć drogę hamowania
Ze wzoru tego wynika, że droga hamowania jest proporcjonalna do kwadratu prędkości oraz zależy od opóźnienia samochodu podczas hamowania. Opóźnienie zależy głównie od warunków hamowania, a jego maksymalna wartość jest równa iloczynowi przyspieszenia ziemskiego i współczynnika tarcia opon o jezdnię, statycznego przy obracających się kołach lub kinetycznego przy zablokowanych kołach. Ze wzoru wynika również, że droga hamowania nie zależy od masy pojazdu, ale współczynnik tarcia częściowo zależy od siły nacisku. Poza tym nieprawidłowy rozkład masy w pojeździe prowadzi do nierównomiernego rozkładu nacisku kół na jezdnię, a nieprawidłowe wyregulowanie lub niesprawność hamulców prowadzi do nieodpowiedniego rozłożenia sił hamujących koła, skutkując kolejno: przedwczesnym zablokowaniem niektórych kół, wejściem w poślizg, obniżeniem sumarycznej siły hamującej, wydłużeniem drogi hamowania.
Kategoria:Bezpieczeństwo pojazdów Kategoria:Hamulce Kategoria:Prawo o ruchu drogowym