Sikorski, A. Wątor, Liga Narodowa – zarys dziejów, [w:] U. Kozłowska, T. Sikorski, A. Wątor, Dokumenty do historii Ligi Narodowej 1893-1906. W setną rocznicę śmierci Zygmunta Miłkowskiego, Warszawa-Radzymin 2015, s. 13.. W tym okresie te bardzo różnorodne środowiska łączyła powstała w 1887 Liga Polska.
Powstanie Ligi Narodowej W lipcu 1892 r. Dmowski wstąpił do Genewy by naradzić z Zygmuntem Balickim się nad reorganizacją Ligi. Wynikiem tej narady było opracowanie projektu nowego statutu Ligi. Po wyjściu Dmowskiego z Cytadeli warszawskiej przeprowadził reorganizację Ligi Polskiej na podstawach omówionych z Balickim w Genewie. Potrzeba reformy wydawała się tym pilniejsza bo Liga Polska wykazywała bardzo słabą działalność. Dmowski zwrócił się do Popławskiego jako do komisarza z tym, by zaproponował Komitetowi Centralnemu ujawnienie się wobec członków Ligi i odbycie z nimi wspólnej konferencji. Przez miesiąc nie było odpowiedzi. Wówczas Dmowski sam zwołał członków Ligi na posiedzenie w sprawie reformy organizacji i urzędowo przez Popławskiego zaprosił członków Komitetu Centralnego. Zebranie odbyło się 1 kwietnia 1893 r. Przyjęto przedstawiony przez Dmowskiego projekt statutu organizacji i uchwalono inne jego wnioski. Od kwietnia 1893 r.