Sprawa grenlandzka została tym samym na dobre zamknięta w norweskiej polityce.
Rząd Nygaardsvolda Wybory w 1933 roku doprowadziły do kolejnego kryzysu parlamentarnego. Rząd Mowinckela nadal sprawował obowiązki. Ponieważ Partia Chłopska odmówiła głosowania na C.J. Hambro (1885–1964) na prezydenta parlamentu, na stanowisko powołano Johana Nygaardsvolda (1879–1952) z Partii Pracy, co doprowadziło do spekulacji o współpracy Partii Pracy z Partią Chłopską. Hundseid stwierdził, że „jeśli burżuazja nie powstrzyma proletaryzacji i wyczerpania naszej wsi, Partia Chłopska będzie musiała szukać nowych sojuszy”. Strona niesocjalistyczna osiągnęła kompromis w 1934 roku, ale wewnątrz Partii Chłopskiej nadal panowało niezadowolenie z powodu niewielkiego postępu w poprawie warunków życia ludności wiejskiej. Debata budżetowa z marca 1935 roku doprowadziła do upadku lewicowego rządu Mowinckela. Kryzys między Partią Pracy a Partią Chłopską doprowadził do powstania rządu Johana Nygaardsvolda.