W jego barwach startował przez osiem sezonów.
W 2004 roku zanotował największy sukces w swojej karierze, zostając mistrzem IRL. W trakcie sezonu odniósł trzy zwycięstwa, a w 15 z 16 wyścigów przyjeżdżał na metę w pierwszej piątce. W kolejnym sezonie uplasował się na drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej, jednak ze sporą stratą do Dana Wheldona.
W 2007 roku odniósł najwięcej zwycięstw (pięć), lecz nie odrobił strat z początku sezonu i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej. Podobnie w kolejnym sezonie był trzeci.
Sezon 2009 rozpoczął bardzo dobrze, po trzech wyścigach był liderem klasyfikacji, jednak podczas wyścigu w Indianapolis miał groźnie wyglądający wypadek, po którym jego wyniki były już gorsze. Ponadto podczas wyścigu w Edmonton w trakcie wizyty w boksie wybuchł pożar. Po wyciągnięciu węża doprowadzającego paliwo nie zadziałała blokada i część samochodu wraz z kierowcą została opryskana etanolem który po chwili się zapalił. Kanaan wyszedł z tego incydentu bez szwanku, wyjątkiem były jego kciuki na których stwierdzono oparzenia pierwszego i drugiego stopnia.