Gotszalk z Fuldy (, ; znany także jako Gotszalk z Orbais lub Gotszalk z Saksonii) (ur. ok. 808, zm. między 866 a 869) – teolog i poeta chrześcijański epoki karolińskiej.
Pochodził prawdopodobnie z Orbais-l’Abbaye koło Moguncji. Został oddany przez rodziców na wychowanie do opactwa w Fuldzie. Był uczniem Hrabana Maura, w późniejszym zaś czasie – jego przeciwnikiem w kwestiach teologicznych. W historii literatury zapisał się jako autor wielu „gorących i szczerych” pieśni pokutnych. Jego poezje stanowią najczęściej żałobne wezwania do Chrystusa z prośbą o litość nad ciemnością duszy, często pojawia się w nich motyw lamentującego wygnańca oraz kochanka wznoszącego serenadę do Boga. Pieśni te stawiane są w szeregu najdoskonalszych utworów poetyckich swoich czasów. Zdaniem wielu historyków filozofii, w swoich pracach scholastycznych Gotszalk z Fuldy objawił „żywy umysł, śmiało wchodzący w najtrudniejsze tajemnice wiary”, stając się jednocześnie jedną z najtragiczniejszych postaci niemieckiego średniowiecza;