Tam David stworzył graficzny zapis algorytmu objaśniającego powiązania i zależności między różnymi warunkami prac. Stały się one później podstawą do stworzenia kodu. To dokonanie spowodowało okrzyknięcie przyszłego ojca rozwoju oprogramowania biznesowego pionierem wśród analityków systemów korporacyjnych.

LEO I Ukończony komputer nazwano LEO (Lyons Electronic Office). Zbudowano go na bazie EDSACa. Był gotowy w roku 1951 i był pierwszą maszyną, prowadzącą obliczenia dla biznesu. Demonstracji towarzyszyła księżniczka Elżbieta. Kolos zajmował powierzchnię 5000 stóp kwadratowych (ok. 460 metrów kwadratowych). Pensję dla pracownika potrafił wyliczyć w 1,5 s. Caminer był odpowiedzialny za oprogramowanie projektu. LEO odniósł spory sukces; został sprzedany m.in. do Ford Motor Company. LEO także rozliczał ówczesny brytyjski system billingów telefonicznych, a z jego działania był zadowolony poczmistrz generalny Tony Benn, który pochwalił firmę Lyons.

LEO II Dzięki odniesionemu przez LEO sukcesowi, Lyons mógł rozwinąć się także w kierunku informatyzowania biznesu jako inna firma – Leo Computers. Nowo powstała korporacja zbudowała ulepszoną wersję LEO – LEO II. Caminer w roku 1959 dołączył do zarządu, wciąż jednak opiekując się oprogramowaniem projektu.