Mandanowie wyemigrowali na północ, by połączyć się z Indianami plemienia Hidatsa nad rzeką Knife, a w latach siedemdziesiątych XIX wieku na zachodnim brzegu Missouri, w tym samym miejscu, naprzeciw dzisiejszego miasta Bismarck powstał posterunek wojskowy. W czerwcu 1872 roku dwie kompanie 6. pułku piechoty wzniosły budynki i umocnienia fortu nazwanego "Fort McKeen", ale 19 listopada tego samego roku przemianowanego na "Fort Abraham Lincoln".
Zabudowania, przeznaczone pierwotnie dla trzech kompanii piechoty, zostały następnie rozbudowane ku południowi, by pomieścić dodatkowo sześć kompanii kawalerii. Teraz na terenie fortu znajdowało się 78 stałych, drewnianych budynków: poczta, telegraf, koszary dla dziewięciu kompanii, siedem kwater oficerskich, sześć stajni dla koni, wartownia, spichlerz, magazyn kwatermistrzostwa, piekarnia, lazaret, pralnia i koszary zwiadowców. Wodę dowożono własnymi beczkowozami z rzeki Missouri, a drewno na opał dostarczali prywatni dostawcy.