Teoria składa się z trzech subteorii: Subteoria kontekstu (aspekt praktyczny) – ujmuje inteligencję jako sposób adaptacji do środowiska (rzeczywistości), która pozwala na jego wybór lub kształtowanie. Subteoria doświadczenia (aspekt kreatywny) – ujmuje inteligencję jako właściwość, która pozwala na efektywne rozwiązywanie nowych zadań w ramach świadomego ogólnego systemu przetwarzania informacji oraz automatyczne przetwarzanie powtarzalnych procesów myślowych w ramach lokalnego systemu przetwarzania informacji. Subteoria składników (aspekt analityczny) – ujmuje inteligencję jako sposób organizowania procesów poznawczych metaskładniki – najważniejsze procesy przetwarzania informacji, decydujące o sposobie planowania, kontrolowania i podejmowania decyzji decydowanie, jaki problem rozwiązujemy wybór składników niższego rzędu zaangażowanych w rozwiązanie zadania decydowanie co do organizacji informacji decydowanie co do porządkowania składników decydowanie co do zakresu zaangażowania uwagi kontrolowanie przebiegu wykonania zadania wykrywanie zewnętrznych sprzężeń zwrotnych podczas rozwiązywania zadań składniki wykonawcze – procesy przetwarzania informacji zaangażowane w wykonanie zadania, m.in.