Podczas pierwszego roku w Kalkucie misjonarze poszukiwali sposobów zdobycia utrzymania oraz miejsca na założenie misji. Zaczęli także uczyć się lokalnego języka bengalskiego. Przyjaciel Thomasa był właścicielem dwóch fabryk barwnika indygo i potrzebował menedżerów, więc Carey przeprowadził się ze swoją rodziną do Mudnabatty. W ciągu sześciu lat, w których zarządzał fabryką indygo, dokonał tłumaczenia Nowego Testamentu na język bengalski i zaczął formułować zasady, na których miała być oparta jego społeczność misyjna: życie wspólnotowe, samodzielność finansową i przygotowanie lokalnych pastorów. W tym okresie zmarł na dyzenterię jego syn Piotr, co spowodowało załamanie nerwowe Dorothy Carey, z którego nigdy już się nie podniosła.

W międzyczasie towarzystwo misyjne zaczęło przysyłać do Indii kolejnych misjonarzy. Pierwszym był John Fountain, który przybył do Mudnabatty i zaczął uczyć w szkole. Po nim przybyli William Ward, drukarz; Joshua Marshman, nauczyciel;