Takaujiego Ashikagi (1305–1358) i Yoshisady Nitta (1301–1338).

W 1332 roku Go-Daigo uciekł z wygnania z zamiarem przeprowadzenia rewolty. Takauji Ashikaga zdobył Kioto, stolicę cesarstwa i pomógł Go-Daigo powrócić na tron, a Yoshisada Nitta zdobył Kamakurę i zniszczył sioguna. Wciąż było jednak dwóch cesarzy (Go-Daigo i Kōgon) i walka o dominację trwała przez następne sześćdziesiąt lat. Ten okres w historii Japonii jest znany jako okres „dynastii północnej i południowej” (Namboku-chō). Cesarz obawiając się nadmiernych ambicji Takaujiego, starał się pozbawić go rzeczywistego wpływu na rozwój sytuacji w kraju i odmówił powierzenia mu stanowiska sioguna. Oburzony tym Takauji w 1336 roku wystąpił zbrojnie przeciwko cesarzowi i zmusił go do ucieczki. Na tronie cesarskim osadził lojalnego Kōmyō (1322–1380), a dwa lata później został pierwszym siogunem siogunatu Ashikaga (1338–1573).